Estou convencido sobre a inexisténcia do absurdo 
cando se vive cada momento coa intensidade 
de saber que segundo será o ulterior 
segundo o que cadaquén faga ou mellor 
o que da reflexión se traduza en acción 
na bancada mais á proa 

E non penses que todo é sinxelo 
porque hoxe lin dun autor norteamericano 
como nos chamaba a contemplar o mar na rompente 
e falei cunha esquerdista galega que renegaba da pátria 
e ubicaba o importante na mente nas mentes 
porque non podíamos ser tan parvos como os dilixentes 
nipóns, si, este povo que le o capital disque para subverté-lo 

Pero a min dixeron-me a subida do partido comunista tamén  
se produce nas illas desde a caída do muro 
polo que a fasquia eurocéntrica dalguns debates 
pode significar vento do leste a sotavento.