a chatarra. 

Eu camiño de vagar 
seguindo as marcas 
das plumas das gueivotas. 

Levo un cormorán 
prendido da camisa 
e a arquitectura dun arao 
silencioso. 

Pero non hai tenrura 

das miñas mans 
saco nubes perfumadas 
e adéntrome no mar 

dou 
de beber 
ós aeroplanos.