Eu quixera ser un nobre galán 
de pluma distraída. 
Adicar o meu lecer ás vintenaeiras 
que son as que máis agradece o corpo 
pero Deus quixo que tamén gustase dos homes 
e que perdese a cabeza contigo. 
Ti sempre escribistes mellor ca min 
aínda que eu xamais o fixen muito peor. 
As túas olladas verquína no meu peito versos 
coma feitizos. 
E despois marchábame o alento 
coma un cervo asaído. 
Non coñecín mellor mantenza cós teus leites 
aínda que ás veces sabían máis rancio ca agrio 
a gracia do amor todo o compón. 
Miña Virxe do Carme 
que tan rico estiven contigo.