|
T’estimo: soc la pluja
que ama l’enderroc.
Maria-Mercé Marçal
Para Rosa
Coma un hendecasílabo dos que escribiu OLAVO
BILAC, de ritmo grácil e de amorosa man,
no teu recordo xorden os versos de sedán.
Ámote: son o acorde que se eleva do cravo.
Coma a luz de cor branca que esperta dende o cabo
desde os faros fisterra, vilán ou touriñán,
no teu leito alborecen os ollos de mañán.
Ámote: son a xerfa que encanece o mar
bravo.
Coma a hedra perenne que sobe o muro antigo,
no teu corpo enraízan o polgar e o maimiño.
Ámote: son o lazo que abraza o envurullo.
Coma o líquido fértil que molla
o gran de trigo,
no teu rostro descenden o bico e o aloumiño.
Ámote: son a chuvia que embebe o cascabullo.
MIRO VILLAR
Voltar
|
