A lanchiña que os leva é de pau de laranxo 
a lua é unha laranxa apodrecida 
a lua debuxa cadaleitos nas furnas 
de entre os mortos nascen percebes 

Os ollos vagos non ven 
son as mans acoiteladas as que cachean os tetos 
a rapa áxil 

E logo a lonxa 
E a viaxe á Coruña ou Madrid 
E o prato na mesa 
E o sal na boca 

Ese sabor a sal na boca 
Como se a morte viñese cada nove ondas