|
Cartas
recibidas
Amigas
e amigos:
Eu,
que sempre precisei de treguas para a reflexión, logo daquel primeiro
encontro que tivemos, estiven botando unha ollada ás memorias
e diferentes publicacións que a Asociación vén elaborando dende
hai máis de 15 anos. Así recibín o delicioso perfume dese frasco
pequeño que é o lugar do Couto. Un perfume caro en esforzos colectivos
e cun recendo duradeiro que, ben seguro, chegará ós narices de
moitos gobernantes coma uns pos de pica-pica que deberían enrubescer
as súas meixelas.
Sinto
que non me saia dos adentros seguir polos símiles literarios.
Estou sincera e felizmente abraiada de tanta constancia, de tanto
abano de actividades para as que o adxerivo interesante me parece
escaso. Vós vides limpando o lixo dos cristais dunha descoñecida
casa propia que a broza tapou demasiado tempo. Axudastes a que
se poida ver con máis nitidez o que garda no interior e mesmo
a que poidamos ver reflectida, en cada vidro, a imaxe da nosa
identidade.
Non
sei se polos puntos en común ( muller da aldea… ) conmóvenme especialmente
a iniciativa de publicar os poemas enéditos de Asunción Antelo,
desa artista que leva sangue do Bardo e carraxe do Anllóns nas
súas veas e ás de bolboreta na voz.
Souben
das moi merecidas homenaxes a Manuel Maria, a Anisia e a Neira
Vilas, a Bernardino Graña, a Uxío Novoneyra… Que o meu nome poida
aparecer a carón do destes heroes da resistencia, fai que o meu
sentir se volva acordeón que estarrica emocionado e que mirra
de medo de demostrar esa emoción, pois estou na certeza de non
merecer tal honra. Sei que o debo interpretar coma unha homenaxe
colectiva a toda a Literatura Infantil e Xuvenil que se vén facendo
en Galicia. Iso axúdame a levalo mellor.
Gracias
por me facer escoitar músicas de acordeón.
Unha
aperta.
Fina.
|